Nuk je ti. Është shumica.

Dhimbja në pjesën e poshtme të shpinës dhe në brezin pelvik prek mbi gjashtëdhjetë deri në shtatëdhjetë për qind të grave shtatzëna. Është ankesa më e përhapur e nëntë muajve, dhe zakonisht pranohet si diçka që thjesht duhet duruar.

Studimet tregojnë se nuk është plotësisht kështu.

Çfarë gjetën rishikimet

Një meta-analizë e vitit 2019, që analizoi dhjetë studime të kontrolluara e të randomizuara, gjeti se lëvizja e strukturuar ul intensitetin e dhimbjes lumbo-pelvike. Efekti i matur ishte i moderuar drejt i madh.

Një rishikim Cochrane i vitit 2015, mbi njëzet e gjashtë studime, arriti në rezultate në të njëjtin drejtim: ushtrimet e shtuara kujdesit normal prenatal ulën dhimbjen e shpinës dhe reduktuan ditët e munguara në punë.

Për ushtrimet në ujë u vu re diçka konkrete: gratë që i praktikonin kishin dukshëm më pak gjasa të mungonin në punë për shkak të dhimbjes.

Ku qëndron kufiri

Këtu duhet të jem e ndershme me ty, sepse mënyra si zakonisht shiten këto gjëra është më entuziaste se ç’lejojnë të dhënat.

Cilësia e provave në këtë fushë vlerësohet e moderuar deri e ulët. Do të thotë se drejtimi është i qartë dhe përsëritet nëpër studime, por madhësia e përfitimit ndryshon shumë sipas protokollit.

Protokollet e përdorura në studime janë shumë të ndryshme nga njëri-tjetri, dhe në disa raste dhimbja lumbare nuk është ndarë qartë nga ajo pelvike.

Ndaj: lëvizja ndihmon. Sa ndihmon te ti, askush nuk mund ta parashikojë me saktësi.

Për parandalimin, prova më e dobët

Për ta parandaluar dhimbjen përpara se të shfaqet, provat janë më të pasigurta se për ta trajtuar kur ekziston tashmë.

Programet parandaluese që zgjasin mes tetë dhe njëzet javësh kanë treguar një efekt të vogël, në kufirin e domethënies statistikore.

Kjo nuk do të thotë se lëvizja nuk parandalon asgjë. Do të thotë se të dhënat ende nuk janë aq të forta sa për ta pohuar me siguri.

Çfarë përdoret në studime

Protokollet që kanë dhënë rezultatet më të mira kanë disa gjëra të përbashkëta.

Punojnë mbi stabilizimin, jo mbi shtrirjen pasive. Përfshijnë muskujt e thellë të trungut dhe të dyshemesë pelvike. Zgjasin javë, jo ditë. Dhe janë të udhëhequr, jo të improvizuar.

Kjo e fundit ka rëndësi më shumë se ç’duket. Në një trup që ndryshon çdo javë, një ushtrim i bërë gabim nuk është neutral.

Kur dhimbja nuk është normale

Dhimbja mekanike që vjen në fund të një dite të gjatë dhe zbutet me pushim është e zakonshme.

Dhimbja që të zgjon natën, që përhapet poshtë këmbës, që shoqërohet me mpirje ose me humbje force, ose që shfaqet papritur dhe fort, nuk hyn në atë kategori. Po ashtu dhimbja e shoqëruar me temperaturë ose me gjakderdhje.

Në këto raste nuk kërkohet ushtrimi i duhur. Kërkohet mjeku.

Çfarë mbetet

Dhimbja e shpinës në shtatzëni është e zakonshme, por nuk është detyrimisht diçka që duhet duruar deri në fund pa bërë asgjë.

Provat tregojnë se lëvizja e strukturuar dhe e udhëhequr e zbut. Nuk e zhduk, dhe askush nuk mund të të premtojë se te ti do të funksionojë njësoj si te gratë e studimeve.

Ky është ndryshimi mes një informacioni të ndershëm dhe një premtimi.

Ky shkrim ka qëllim informues dhe nuk zëvendëson konsultën mjekësore. Nëse dhimbja është e fortë, e vazhdueshme ose e shoqëruar me simptoma të tjera, kontakto mjekun që të ndjek.

Burimet